Nowa era badania zdolności poznawczych? Ocena ruchu gałek ocznych w chorobach neurodegeneracyjnych
1 Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Łódź, Polska
2 Oddział Udarowy, Southend-on-Sea, Essex, Wielka Brytania
3 Departament Neuronauki i Symulacji Naczyniowej, Uniwersytet Anglia Ruskin, Chelmsford, Wielka Brytania
4 Oddział Neurologii z Pododdziałem Udarowym, WAM, Łódź, Polska
Adres do korespondencji: Anna Podlasek, Stroke Unit, Prittlewell Chase, Southend-on-Sea, Westcliff -on-Sea SS0 0RY UK, tel.: +48 511 233 269, e-mail: podlasek.a@gmail.com
Aktualn Neurol 2019, 19 (1), p. 3–7
DOI: 10.15557/AN.2019.0001
STRESZCZENIE

Wprowadzenie: Częstość występowania otępienia i zaburzeń poznawczych wzrasta, co pociąga za sobą potrzebę opracowania obiektywnej, szybkiej i powtarzalnej metodologii badań przesiewowych i wsparcia procesu diagnostycznego. Okulografia (eye-tracking) dostarcza parametry ruchów gałek ocznych, które są wykreowane na podstawie rozmiaru źrenicy i oceny punktu skupienia wzroku. Materiały i metody: W badaniu wzięło udział 60 pacjentów – w ocenie wykorzystano wywiad, Montrealską Skalę Oceny Funkcji Poznawczych (Montreal Cognitive Assessment, MoCA), Geriatryczną Skalę Depresji (GDS) oraz protokół badania okulograficznego. Test rozpoznawania nowych obiektów polegał na obserwacji trzech ilustracji przez 30 sekund, po której nastąpiła 90-sekundowa pauza oraz powtórna 30-sekundowa obserwacja zestawu trzech ilustracji z jedną nową. Parametry ruchów gałek ocznych porównano pomiędzy trzema grupami wydzielonymi na podstawie wyniku MoCA: grupą kontrolną (≥26), grupą z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi (21–25) oraz grupą z otępieniem (<20). Wyniki: W czasie swobodnej obserwacji w czasie testu rozpoznawania nowych obiektów grupa kontrolna była znacząco bardziej zainteresowana nowym obiektem niż grupa z otępieniem (analiza wariancji z powtarzanymi pomiarami, p = 0,03). Ponadto w czasie obserwacji drugiego zestawu ilustracji grupa kontrolna charakteryzowała się większym poszerzeniem źrenicy w wyniku odtwarzania pamięciowego (t-test, p = 0,009). Podsumowanie: Badanie okulograficzne jest potencjalnie użyteczną metodą obiektywnej oceny funkcji poznawczych pacjentów. Istnieje potrzeba dalszych badań w celu ustalenia norm dla poszczególnych grup wiekowych i ograniczeń dla odchyleń od normy.

Słowa kluczowe: otępienie, okulografia (eye-tracking), łagodne zaburzenia poznawcze, zaburzenia poznawcze, badania przesiewowe