Rehabilitacja po usunięciu guza mózgu w obserwacji dwuletniej – opis przypadku

1 Oddział Rehabilitacji Neurologicznej, III Szpital Miejski im. dr. K. Jonschera, Łódź, Polska
2 Oddział Neurologii, Wielospecjalistyczny Szpital Miejski im. dr. E. Warmińskiego, Bydgoszcz, Polska
3 Zakład Medycyny Fizykalnej, Katedra Rehabilitacji, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Łódź, Polska
Adres do korespondencji: Elżbieta Miller, Zakład Medycyny Fizykalnej, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, pl. Hallera 1, 90-647 Łódź, e-mail: elzbieta.dorota.miller@umed.lodz.pl

Aktualn Neurol 2016, 16 (1), p. 50–52
DOI: 10.15557/AN.2016.0007
STRESZCZENIE

Wstęp: Nowotwory mózgu stanowią 2% zachorowań na nowotwory złośliwe w Polsce. Kompleksowa rehabilitacja po usunięciu guza jest niezbędna do odzyskania sprawności psychoruchowej. Opis przypadku: Prezentowany przypadek kliniczny dotyczy pacjentki po usunięciu guza mózgu (papilloma plexus choroidei) umiejscowionego w okolicy kąta mostowo-móżdżkowego i IV komory mózgu. Chora została poddana miesięcznemu programowi rehabilitacji w oddziale rehabilitacji neurologicznej. Metody: Do oceny skuteczności zastosowanego leczenia użyto skali dla typowych czynności dnia codziennego (Barthel Index of Activities of Daily Living – Barthel ADL) oraz skal Rankina, Lovetta, Montreal Cognitive Assessment i Beck Depression Inventory. Wyniki: Poprawiła się przede wszystkim samoobsługa – w ciągu dwóch lat pacjentka stała się osobą samodzielną (wynik w skali Barthel ADL: 12 versus 20). Wnioski: Przypadki takie jak przedstawiony w pracy wymagają długoterminowej rehabilitacji, która może doprowadzić do znacznej poprawy funkcjonalnej.

Słowa kluczowe: guz mózgu, rehabilitacja, stan funkcjonalny, jakość życia